سرود عشق

ســرود عشق میــزند، بانگ بــــه جــان ملــــتهب

ســـــوره ناس زنده کــن، جــدا ز چشم محتسب

تا که غــــروب ســر زند، تو سـر بـه سنگ درد زن

جــــــامه ياس پاره کـــن، ريشهء فصــل سـرد زن

صحبت نيك شـاهدان كشتــــــي رفتنت به جـان

هــرچه نخوانـــــده اي به دل كنـــون به چشــــم شـد عيان

لاجـــرم هــر چه خواستي بر در دل گــــــذاشتي

آنچه كــه شــــام كاشتي صـبح ببين بـــه آشتي

فلسفـــهء شــوق غمـت به راه عشق منجــــلي

 تو مـــانده اي و عــــاشقي، ميان شهر بي دلي

قصر نمـــاي حـــال دل بــــاغ خيــــــال شـــور دل

صــــورت شـــاد نسترن ز شـــادي دلــت خجـــل

الهه عشق زبــــان به وصف خـــويش كرده خوش

اي همه اطــوار زنان دوست به غمزه شد خمش

ليله نــــور بر دمـد هـــر شبـــه رقص ســــر دهد

جـــامه ز عشــــق بــردرد، نغمه مست تــــر دهد

سينـه بگيـــر و داغ او در ته گنجــــــه قفــــل زن

آنـچـــــه به هــــرز ميرود ز ريشه زود تـــر بكــــن

حبيب نـــاس در حـــرم، نكوست حــال و محترم

پر شده خـان بندگي ز لطف و جـــود و هم كـرم

سمـــوم درد ميــــرود، شفـــــاي نــــــــاب آمـده

سيـب و تــرنج پيش هـــم، بـــوي شـــراب آمده

هر طــرفي كــــه بنگـــري ســوره قـــدر بر علم

ميــرود از دل به شبــي هـر چـه كـــه نام او الم

ساقـــي مست بـر در، سفــره تو را صـــــدا زند

كـــوثر عشق مــــي دهد، جـــان تــو را جلا زند

گنـــاه را سبــك نبين ، كــــرم بزرگتـــر ببيــــن

ز روز تـا شـــام دگـــر ز لطف حـق گلـــي بچين

مـاه سيــام مــاه دل مـــاه گذشت جـــان ز من

مــــاه گـــذشت از هوس مـــاه هبـوط در وطـن

اي ســر سر مست بمان درون حــال خویشتن

كـــه اين هــوات ميدهــــد نويــد حـــق واليقين

چشم تــو در چشم صنم بــوي وصــال بوي نم

گـــرمــي آغــوش كست بدار خـــوب و مغتنـم

شـــام سيـــاه مـــر تو را سپيد سازد عــاقبت

هميشه دوست ميكند به رقص شـوق طالبت

تو ســـر خويش ميطلب، وانگـــه از آستـان او،

شـــراب نوش و لطف بين لحظـــه به لحظـــه مـو به مو

اي دل هـرزه گرد رو، به كوي دوست زنده شو

تو خــود به راه رفتنت نخــــوانده خـويـش خوانــــده شو

شاهد و شهـد و شربتي، بر دف مهـر ضربتي

هر شبه هوي هو كنان به جام دوست رغبتي

زمـــان معـراج چه خــوش از پس عيـــش آمده

ســــر بنه بر اين هـــوس و فــرصت پيش آمده

بـه كشتي خبر نشين بريز هر چه هست دين

ميبردت به راه ديــــن، به آسمـــان بــي زمين!

به كـــوي رنج عشق رو، صفـــاي زندگي بخــر

پس آن زمان كــــه يافتي براي اهل خـــود ببر

هيچ تو منگـــر كـــه چـــه را به اختيـــار باختي

ببين به جبر لطف او چــه گوهري كـه ساختي

روز و شب اين گــوهر خــود زچشـم ابليس ببر

كــه گـــر خبر شــــود ز او بــــرآورد تيــــغ و تب

يك شبــــه راه سالهـــا مجـاهدت هـــديه دهد

قــدر تو امشبست دان اگـر به جان گـريه دهد.